dajże spokój blog

Nie jest to tylko blog o planszówkach, więc nie mogę w nieskończoność wrzucać tłumaczeń poradników do Zimnej Wojny. To bardzo dobra gra, ale ostatnio przegrałem w nią kilka razy, więc mój zapał do niej trochę zmalał. Jednak żądza rewanżu nadal tli się we mnie, więc spokojnie :) Kilka tygodni temu znalazłem nową fascynację. A są nią uwaga uwaga składane rowery. Podczas świąt wielkanocnych, które zresztą minęły bez jakiegokolwiek echa, przeszukiwałem fora, allegro i gumtree w poszukiwaniu składaka. Znalazłem przepiękne żółte(limited ed.) Wigry 3, ale jego cena osiągnęła astronomiczne 200 zł. Wróciłem ze świąt i któregoś wieczoru przeglądam gumtree i jest świeże ogłoszenie, jestem pierwszym oglądającym. Następnego dnia z samego rana dzwonie i tak można przyjechać, można się potargować (jak to sprzedający stwierdził jesteśmy w Krakowie). Pojechaliśmy z I. do Huty i ... Cóż tu dużo mówić kupiłem! Piękne seledynowe Wigry 5 . Z tyłu niestety zmieniona opona, ale póki co nie będę jej ruszał....

Wczoraj przegrałem dwa razy pod rząd grając USA w Twilight Struggle. Muszę stwierdzić, że na kilkanaście rozegranych gier wygrałem tylko 2 ! grając USA. Zmobilizowało mnie to dziś do przetłumaczenia kolejnego poradnika z www.twilightstrategy.com. A będzie o tym jak rozstawić początkowe 7 PW USA i 6 PW ZSRR. Jako ZSRR Standardowo rozkładamy 4 PW w NRD i 4 PW w Polsce i 1 PW w Jugosławii . Bardzo rzadko mam powody do tego, aby zmieniać to rozstawienie. W ten sposób kontrolujemy dwa strategiczne państwa podatne na wydarzenia Schyłku Wojny. Dzięki 1 PW w Jugosławii mamy dostęp do Włoch i Grecji pozostawiając sytuację w tym rejonie otwartą. Część osób rozstawia 1 PW nie w Jugosławii, a w Bułgarii, która też daje nam dostęp do Grecji, ale nie mam wtedy połączenia Włochami co jest moim zdaniem gorszym wyborem. Mając na ręce kartę RWPG możemy rozstawić się w inny sposób. Nazwane jest to Comecon trap, czyli po polsku Pułapka RWPG. W każdym razie rozstawiamy 3 PW w NRD, 4 w Austrii i 2 w J...

Na ostatnich zajęciach z psychiatrii asystent powiedział, że moje pióro jest treściwe i konkretne, bez zbędnych ubarwień. Fajnie pomyślałem sobie, od czasów liceum nikt nie komentował tego jak piszę. Nie ma co ukrywać, że byłem jakimś Hemingwayem czy innym Gombrowiczem. No, ale moje 5 na świadectwie maturalnym z Polaka dużo dla mnie znaczy. Do Dnia Wagarowicza zostały 4 dni, ale myślę, że już dziś można świętować pierwszy dzień wiosny. Pogoda jest idealna. Po tylu dniach dwudziestostopniowych mrozów nareszcie można poczuć ciepłe promienie słońca. Posprzątałem dziś cały balkon, na którym wszystko było w sadzy z krakowskich kominów. Wiadomo krakus oszczędza na opale. W ostatnim czasie najbardziej katowaną grą jest Zimna Wojna. W ostatni czwartek na Strychu w Krakowie zdarzyliśmy z towarzyszem J. rozegrać aż 3 partie! Tak bardzo mnie ten klimat wciągnął, że miałem sny o zagładzie atomowej Ziemi (vel DEFCON obniżony na 1). Przywiozłem też z z domu książkę Wołoszańskiego pt. "Sensacj...

Udało się. Cała sesja za mną. 5/5 wszystko zdane, bardzo się ciesze, jeszcze nigdy nie trwało to tak długo. A za rok będzie jeszcze trudniej i jeszcze dłużej, chociaż tyle, że za rok będzie to już ostatnia sesja zimowa w mojej studenckiej karierze. Do tego 24 lata temu po godz. 6 moja Mama wypuściła na świat mnie! Ha! Chciałbym jednak mieć znowu 21, kiedyś uważałem, że 19 to optymalny wiek, teraz zmieniam zdanie i 21 to jest to. Dziś muszę obczaić zasady Zimnej wojny, która przecież już leży od kilku dni.

Część planu wypełniona, dziś 4 z 5 egzaminów odbył się na auli w Prokocimiu. Było i jest bardzo zimno, tak zimno, że zamarzają śpiki w nosie, a zarost na twarzy jest cały w lodzie. Cieszę się, że nadszedł nad Polskę taki niż (chyba niż :P) i porządnie schłodził tę ziemię. W środę ostatni egzamin z Chorób Zakaźnych, później ewentualnie 20 drugi termin z immunologii, ale miejmy nadzieje, że się uda, bądźmy dobrej myśli. O 17 jadę odebrać Twilight Struggle, czyli Zimną Wojnę i wcale nie chodzi o to, że rozgrywa się ona w zimie (Big Bang Theory). Kiedy niedawno wróciłem do domu przeczytałem, że dziś zmarł prof. Andrzej Szczeklik, bardzo przykra wiadomość. Byłem kiedyś na dwóch jego wykładach, kilka razy zaczepił nas (w pozytywnym sensie) w korytarzu podczas zajęć na Skawińskiej. Wielka postać polskiej medycyny.

Przydałoby się napisać coś sensownego, tylko co? Styczeń jest dla mnie zawsze ciężkim i nieprzyjemnym okresem. Nie mam na nic czasu, a planów mam mnóstwo. Siedzę nad książkami, zamiast zrobić coś innego. Wracam codziennie padnięty, chwila odpoczynku i dalej książka. Chociaż w tym roku jest pozytywniej. Do tego znowu grają piłkarze ręczni, tak samo jak rok temu. Niedługo mam urodziny i dalej nie jestem w stu procentach pewny co chciałbym na prezent. Znaczy co to już wiem, to raczej oczywiste- grę planszową, tylko jaką? Dzień po ostatnim egzaminie okaże się (mam nadzieję, że Ora et labora). Tymczasem trzymajcie kciuki za sesję! Poniżej zburzony przez tuskową przebudowę kraju dworzec pkp w Katowicach.

Siedzę w swoim ciepłym domu, piję dobrą kawę Nescafe Espresso (była promocja w biedronce:P) i postanowiłem, że coś napiszę. Mimo, że nikt tego nie czyta to i tak sprawia mi pewną satysfakcję pisanie tutaj. Zaczęła się jesienna deprecha, w tym roku wyjątkowo wcześnie, myślę, że to przez nadmiar wolnego czasu. Staram się uczyć, jak tylko widzę, że asystent stara się przekazać konkretną wiedzą. W innym przypadku raczej kładę laskę :P Domyślam się z jakiego powodu mam obniżony nastrój, ale nie będę tutaj o tym pisał. Rozmyślam sporo nad tym co będę robił w przyszłości. Studia wybrałem długie, męczące i pełne przeszkód, czasem myślę, "po co?". Tak czy inaczej trzeba je skończyć, ale męczy mnie i martwi przyszły wybór. Zachciało mi się doktóra ;) Przeczytałem w ostatnim czasie bardzo wciągającą historię o budowie katedry pt. "Filary Ziemi". Trafiłem na nią, bo przeglądając gry planszowe okazało się, że gra o takim samym tytule jest stworzona na podstawie książki- ciekaw...

Zbliża się 2 sierpnia, czyli 3 miesiące od mojego ostatniego wpisu. Zaniedbałem bloga, ale jakoś nie miałem ochoty tutaj pisać. Wydarzyło się wiele przyziemnych spraw typu zdanie całej sesji, znalezienie nowego mieszkania (narszecie!), rozpoczęcie praktyk (asystowanie!) itd. W środku maja były też juwenalia, chyba najbardziej udane juwenalia od kiedy zacząłem uczęszczać na tego typu imprezy. Przyjechał K., W., J., prawie jak ksywka na osiedlu, a jednak to są 3 osoby :) Codziennie bawiłem się z moją I., na koncerty chodziliśmy za darmo (ma się wejścia w samorządzie:P). Nie mogę też nie wspomnieć o tym, że pierwszy raz po wielu wielu latach na osiedlu studenckim cm uj powróciły medykalia! Ludzie się zmieniają, zmieniają swój wygląd, zachowanie a nawet charakter, człowiek to bardzo zmienny gatunek.

2 maja a ja proszek kupiłem i pranie zrobiłem. Dobra pogoda na robienie prania- jest wietrznie i przejściowo słonecznie.

Chce legalnej marihuany i elektrowni atomowych w Polsce! To tak apropo wczorajszego marszu wyzwolenia konopii w Krakowie, nie byłem a szkoda. Święta minęły tak jak zwykle mijają w mieście na p , czyli Pińczowie. Wczoraj spędziłem bardzo miły wieczór nad planszówką i poźniej grillem na Prokocimiu. Czuć w powietrzu zapach wiosny, kasztany wkrótce zakwitną, cała ta otoczka kojarzy mi się z zielonymi szkołami, ma to swój klimat, przyjemne są takie skojarzenia.

Dzisiaj nie wiem jak zacząć posta, a nie wiem, bo wpis będzie właściwie o niczym. Przede wszystkim chcę sobie przypomnieć jak to jest pisać na czymś takim jak blog. Następnym razem dokładnie wiem co pokażę. W niedzielę znalazłem świeżego, ciekawego street arta. W ogóle poszukiwanie tego typu sztuki albo jak kto woli dzieł sprawia wielką przyjemność. Kto nie widział Exit Through the Gift Shop niech żałuje. W każdym razie polecam.

Jest niedzielny poranek dopracowuje już ostatnie rzeczy tutaj i prawdopodobnie będą niedługo normalne posty.